Op een mooie Pinksterdag

Op een mooie Pinksterdag, wat zeg ik, op een hele mooie Pinksterdag, mochten wij de wei weer in. Ditmaal was Neede de tegenstander. Gezien het feit dat wij een verwoede strijd uitvechten om een plaats in het linker rijtje met Neede, zou je verwachten dat wij op volle oorlogssterkte en zeer gemotiveerd aan de aftrap zouden verschijnen. Maar het feit dat we donderdag nog een uitstekende prestatie leverden tegen Barchem leidde tot een heel andere instelling. Meer dood dan levende kwamen we donderdag van het veld. Ooit was er iemand die dan na drie dagen weer opstond, maar wij zijn Jezus niet. Als je dan ook nog eens de onchristelijke aanvangstijd in ogenschouw neemt weet je wel hoe laat het is (9 uur). Het gevolg laadt zich raden. Vandaag werd het helemaal niets. Marcel? De heilige geest ontbrak. Harmen? Geen heilig vuur. Johan? Niet gezien. Lange Jan, tot het einde van dit seizoen geblesseerd, Erwin, totaal afwezig, Gert Jan? Veel te vroeg voor hem (zoals trouwens elke wedstrijd) Berd? Geen lucht genoeg. Opa Jan? Bij de kleinkinderen? Maarten? Meer woorden dan daden. Hakan en Hakan? Die komen niet met Pinksteren, veel te druk met de Ramadan. Youpa? Geen spirit. Gerben? Geen schim van zichzelf, Ronny? Geblesseerd. Rob? Alsof hij al afscheid heeft genomen. Dick? Viel niet op, maar om.

Vandaag waren we absoluut onzichtbaar, ons enige doelpunt kwam uit de lucht vallen en de 3-1 nederlaag zag je dagen van tevoren al aankomen. Deze wedstrijd hadden we net zo goed schriftelijk af kunnen doen.