Belastingdruk

Verwarring alom, beste lezer, bij onze formatiebespreking van afgelopen donderdag. We mochten uit naar DEO. Peppie nam het woord en constateerde dat, ondanks het opheffen van ons eerste elftal, we slechts over 11 spelers beschikten. Nogal wat spelers klaagden namelijk over een te hoge belasting en dreigden te vertrekken als deze belasting van 2 keer per week voetballen niet onmiddellijk zou worden afgeschaft. Verschillende memo’s deden, naar horen zeggen, hierover de ronde. Maar Peppie wist van niks. “Ik heb hier geen enkele herinnering aan”, zo stelde hij. Ook op de vraag wie er dan wel en wie niet deze zware belasting moesten dragen, gaf hij geen antwoord.

“Maar je hebt zelf de opstelling gemaakt, dan weet je toch wie er wel een bijdrage aan ons team levert en wie niet”, stelden wij, maar ook nu stelde deze rare kwibus dat hij van niets wist. Wel bleek dat nu, de belasting van onze selectiespelers was opgeheven, er twee spelers waren die inderdaad niet vertrokken waren maar hun bijdrage aan het Dochterens belang wilden blijven geven. Deze toppers kwamen ons dus versterken. Gelukkig werden ook de memo’s met de opstelling gevonden zodat we in de zandwoestijn van DEO, met hier en daar een kleine oase van gras, toch aan de wedstrijd konden beginnen. Dat het opheffen van de belastingdruk bij ons eerste elftal, geen enkel positief effect had op de resultaten van de Anboboys bleek echter al snel. We kwamen er niet aan te pas. De zwakkeren van onze teamsamenleving moesten weer de hoogste lasten dragen terwijl de met rijkelijk talent gezegende spelers, zoals Erwin, lange Jan, Hakan2 en Bernd schitterden door afwezigheid. Het kon niet anders dan dat we deze wedstrijd zouden verliezen, we hadden er van het begin af aan geen enkel vertrouwen in. Het werd uiteindelijk een pijnlijke nederlaag, maar als u de uitslag wilt weten heeft u aan dit artikeltje niets. Ik heb daar namelijk geen enkele herinnering aan.